OPRUIMEN!

Opruimen, inderdaad, als je gaat verhuizen of bijvoorbeeld onlangs met de jaars wisseling wanneer je allemaal verhuisd van het ene naar het andere jaar, van oud naar nieuw. Opruimen en niet weer alles meenemen wat je benauwd en drukt.
Iets goed te maken? Wees de eerste, maak gerust een knieval voor de ander om het weer goed te krijgen.
Moeilijke dingen uit het verleden? Breng ze biddend allemaal aan de voeten van Jezus, Die ook voluit mens, zoon des mensen is geweest en in alles kan medelijden hebben met ons.

Uw zonden? Ja, dat is wel het voornaamste; waar zijn uw zonden? Die kunnen maar op één van de twee plaatsen zijn en nergens anders. Of u nam uw hele oude schuld weer mee het nieuwe jaar in, of u bracht ze aan de voet van het kruis op Golgotha. het bloed van Jezus over uw schuld, dan bent u witter dan sneeuw geworden in Gods ogen. 

Opruimen dus, heel belangrijk en niet te lang mee wachten. Sterkte er mee en weet dat geen probleem van uw kant te moeilijk of te groot of te zwaar is voor onze God, Hij is de Alles machtige!

De dag van mijn leven.

De dag van mijn leven?

Wat was de dag van mijn leven? Er waren er die ik niet bewust mee maakte en toch wel belangrijk waren. Toen ik geboren werd bijvoorbeeld. Maar ook de dag dat mijn God Zijn verbond met mij - o wonder - bevestigde met de Doop. Daar denk ik vaak aan en steeds meer besef ik er de waarde van. Om zo te leven uit het verbond. Ook mijn huwelijk was een geweldige dag. Om nooit te vergeten. Met de liefste vrouw van de hele wereld nog wel! Maar ook vergeet ik nooit toen ik voor het eerst vader werd. Een kind van mijn vrouw en mij, van samen, uit Gods hand gekregen. Toen kinderen trouwde was dat ook heel bijzonder. Maar ook toen ik opa worden mocht en weer zo`n klein wondertje in mijn armen had. Allemaal dagen van mijn leven. Toch steekt er nog iets bovenuit. Dat was de dag toen ik God mijn Vader noemen mocht, Jezus als mijn Zaligmaker mocht belijden en de Heilige Geest als de grote Inwoner in mijn hart mocht kennen. Kort gezegd: toen ik tot geloof mocht komen. Ja dat was wel de grootste dag van mijn leven. Mijn God is ook mijn grootste liefde en liefste. Hij wint het ver boven alles uit!

En nu, uitgepraat over de dag van mijn leven? Nee, en nog eens nee!
Er komt nog een dag die zijn weerga niet kent. Nog groter, nog rijker. De dag waarop ik met al Gods kinderen op de nieuwe aarde in volmaaktheid zal wandelen. Boven mezelf en de zonden uit, die ken ik niet meer. Altijd in het volle licht van Gods vriendelijk aangezicht. Nooit meer in het donker dus. Altijd alles positief, negatieve dingen bestaan er niet meer. Eeuwig leven, zalig leven, mijn ziel hunkert en verlangt en verwondert zich dat ik er bij mag zijn. Hij heeft het mij zelf beloofd. Zijn liefde, onbegrijpelijk groot draag ik mee in mijn hart. Dus hou ik zolang ik hier op aarde leef nog altijd een dag over om naar te verlangen. Een dag die vast en zeker komt!
"Maar blij vooruitzicht dat mij streelt, ik zal ontwaakt Uw lof ontvouwen. U in gerechtigheid aanschouwen. Verzadigd met Uw Goddelijk beeld." Wat een toekomst! Ook uw en jou verwachting?
Het nieuwe Jerusalem door Gustav Dore.

Cor Hardenbol

Gods Woord is met kracht!

Dat ondervond ook een zekere Titus Klose. Hij woonde in Engeland. Hij had toch zo`n hekel aan al die vrome mensen die `s zondags nodig twee keer naar de kerk moesten. Die lui kon hij wel wegkijken. Laat er nu in een naburig dorp zo`n kwezel van een dominee komen. Wat, hier in de buurt? Daar zou hij wel eens een stokje voor steken. Hij trommelde een groepje makkers op die ook wel zin hadden om die kerkdienst in de war te schoppen. Toen het tijd werd om dat te gaan doen begon het weer slecht te worden.
Er stak een storm op, zo hevig, dat de makkers van Titus zeiden: Titus, je kan doen wat jij wil, wij gaan terug naar huis. Vloekend zei hij: dan gaan jullie toch, ik laat mij niet tegen houden. Eindelijk komt hij aan bij de kerk, bind zijn paard vast en stapt naar binnen. De prediker is juist bezig Jezus als het Licht de wereld aan te prijzen.
De Christus als voor ogen te schilderen in Zijn liefde, Zijn genade en trouw.
Als de Zaligmaker, niet van nette brave mensen maar van zondaren, God zoekt het verlorene, Hij rechtvaardigt goddelozen en vijanden worden met Hem verzoend, roept de prediker uit. En klaar is Titus Klose, hij valt voor dat woord, Het Licht bescheen hem in zijn duistere praktijken om hem te redden. Een kind der duisternis werd kind van het Licht.

Wij kunnen ons wel te goed voelen maar wij zijn nooit te slecht, te zondig, te ver bij God vandaan om door dat Licht beschenen te worden. Zo ruim is het bij de Heere hoor, Hij sluit niemand buiten dat doet u uzelf. Hij zegt: “en wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen. Zondaren zijn welkom om van zonden verlost kinderen van het Licht te worden.

En u weet toch ook wel van die visser, die berucht stond om zijn vloeken? Mensen gingen hem maar graag uit de weg. Zo`n beest van een mens. Tot dat er een predikant in die plaats beroepen wordt en het beroep aanneemt. Een nieuwe dominee in het dorp. De eerste tijd ging er een ouderling mee op huisbezoeken. Op een keer zegt de dominee: broeder wij gaan morgen naar Pleun de visser toe. Verschrikt zegt de ouderling: o nee, dominee, dat moet u niet doen, daar is geen eer aan te behalen. Maar de dominee houdt vol en zegt: hij staat ingeschreven in deze gemeente, hij hoort er bij, dus morgen gaan wij op bezoek. En zo gebeurde het ook.
De visser was een net aan het repareren toen de deur openging en de dominee met zijn ouderling binnenstapte. De dominee stelde zich voor en informeerde geïnteresseerd naar het beroep visser. Hij vroeg maar en vroeg nog meer en de visser kreeg gewoon de smaak te pakken. Nou, zei tenslotte die visser, zo`n dominee mag nog wel een babbeltje komen maken. Ja maar, zei toen de dominee: nu ben ik bij jou geweest, nu is het jou beurt om bij mij een bezoek te brengen.
Ik wil je dringend vragen om zondagmorgen bij mij in de kerk te zijn. Het bleef best wel even stil. Eindelijk zei de visser: als je over vissen preekt dominee, dan wil ik komen maar anders niet. Afgesproken zei de dominee, ik preekt over vissen en jij luistert mee.
Innig bad de predikant om licht van de Heilige Geest bij de voorbereiding van de preek. Innig bad hij of God de visser wilde vangen in het Evangelienet. Zondagmorgen ging de visser onwennig en een beetje bedeesd naar de kerk, achterin ging hij zitten, dat was ver genoeg.
De kerkgangers keken verwonderd dat die man in de kerk was, daar werd druk over gesmoesd.
De dominee preekte die morgen over de discipelen die heel de nacht niets gevangen hadden en dat er dan een vreemdeling tegen hun zegt: werp je net aan de andere zijde. Waarop een geweldige vangst volgde. Er werd goed geluisterd. Niet in het minst door de visser. Jezus als het Woord des levens en als het Licht des levens gaf het woord kracht en liet het naar binnengaan bij die visser. En toen die morgen de kerk uitging zei die vloeker, de visser: nu ben ik gevangen, God heeft mij beet gegrepen, hier kom ik niet meer van los.
En in plaats van vloeken kon men hem al vissend de psalmen horen zingen. Want Gods woord is met kracht.

De beste verzekering!

De beste verzekering!!

dinsdag, 09:58 Die regels uit psalm drie en zeventig vind ik zo mooi geschreven. Daar staat de beste ouderdomsverzekering op papier. Wie dat de dichter met hart en mond na mag zeggen, die is op en top verzekerd voor vandaag en morgen, voor tijd en eeuwigheid. Deze regels: " Gij zult mij leiden door Uw raad en daama in heerlijkheid opnemen." Nou mensen, meer behoeven we eigenlijk niet te weten, het is de hoogste wetenschap. Ik ga aan Zijn hand, zegt de dichter, ik wordt vastgehouden, niet ik moet Hem vasthouden, Hij houdt mij vast en zo ga ik zeker en gerust van vandaag naar morgen en overrnorgen totdat ik komen mag in die tijdloze eeuwigheid. Nee de weg is niet gemakkelijk , Sterven is heel wat. Wie ooit van dichtbij sterven heeft meegemaakt zal er geen grapjes over maken en er niet gemakkelijk over denken.
Maar toch, die laatste stappen, dan laatste stukje weg wat we hebben te gaan, dat gaan we niet alleen, maar Hij houdt ons vast. Hij leidt!. Als we dan alles los gaan laten, ook wat ons zo lief was, dan is daar die bevrijdende, die losmakende en leidende hand van onze Heere en Heiland, die ons binnen trekt in Zijn heerlijkheid. We komen thuis, zeker weten.

Omdat Jezus ons Hoofd daar al is en wij, die Zijn tempel zijn, Zijn lichaam, Zijn bruid, door Hem thuisgehaald zullen worden. Hoort u het goed? We moeten niet zelf thuis zien te komen, we worden thuisgehaald! Verzekerd tot het laatste toe. Op en top! Het kan niet beter!

›  Meer...

Mijn broeders en zusters.

Heb jij zonden leren bewenen op Golgotha? Ik ook! Ruilde God jou zonden en kreeg jij Zijn gerechtigheid? Ik ook! Zag jij ook hoe duur Jezus daar voor moest betalen? Ik ook! Bad jij daar vurig om kracht om nooit geen zonden meer te doen? Ik ook!  Dan vraag ik jou niet waar jij kerkt, onder welke naam, maar dan weet ik dat u en jij een broeder of zuster van mij bent in het geloof.  Hartelijke groet van je broer. ›

Groeien in de genade.

Groeien in de genade.   Wilt u ook zo graag groeien in de genade? Hier een voorbeeld er van. Een oude vader overleed en de kinderen moesten zijn huisje leegruimen. Toen zij het ledikant uit elkaar haalde zei één van de zoons: kijk, hier heeft vader wat ingekrast. Het was nog zo`n oud ledikant met hoge houten boorden. Wat was er ingekrast? Drie korte zinnetjes met nummer 1, 2 en 3 er voor. Zinnetje 1 was" Ik en Jezus." Zinnetje 2 was: "Jezus en ik." Het laatste zinnetje was: "Jezus alleen." Ziet u, dat is groeien in de genade. Jezus alles en zelf minder, ja uit beeld raken. Dat is het grote verschil met het natuurlijke leven. Daar willen wij met groeien groter, meer, rijker, sterker worden. Maar op Jezus school worden wij al minder en onze God steeds groter. Wilt u nog en toch groeien in de genade? ›   Meer.